وی افزود: به‌تدریج و با آزمون و خطاهای بسیار، لباس‌ها و زیراندازهایی بافته شد که برای تهیه آن، پشم را به‌وسیله ابزاری به‌نام «دوک» یا به زبان محلی مردم کرمانشاه «تشی» به نخ تبدیل می‌کردند که به این فرآیند نخ‌ریسی گفته می‌شد.

معاون صنایع دستی استان کرمانشاه با اشاره به ماندگاری هنر نخ‌ریسی از زمان‌های باستان تاکنون، عنوان کرد: هرچند طی سال‌های اخیر این هنر در میان رقبای قدرتمند صنعتی تاحدودی کم‌رنگ شده، اما کماکان برای ساخت برخی بافته‌های داری مانند گلیم، قالی، فرش، جاجیم و موج از نخی که حاصل نخ‌ریسی سنتی است، استفاده می‌شود.

وی ادامه داد: بسیاری از هنرمندان صنعتگر در رشته‌های بافته‌های داری علاقه‌مندند که برای حفظ اصالت دست‌بافته‌ای که تولید می‌کنند، این نوع از نخ‌ها را به‌کار ببرند.

ویسی هنر نخ‌ریسی سنتی را برگرفته از فرهنگ و آداب رسوم اصیل مردم استان دانست و گفت: طی سال‌های گذشته و به‌ویژه در سال‌های اخیر تمام تلاش خود را به‌کار گرفته‌ایم که این هنر اصیل که یکی از زنجیره‌های ارزش مهم در تولید بافته‌های داری است را حفظ کنیم.

وی خاطرنشان کرد: توجه به این هنر باستانی درحالی است که کرمانشاه در زمینه بافته‌های داری همواره در ایران حرف‌های زیادی برای گفتن داشته و درحال حاضر هرسین را به‌عنوان شهر ملی گلیم داریم که شهرتی جهانی دارد.

معاون صنایع دستی استان کرمانشاه با تأکید بر لزوم تکمیل زنجیره ارزش صنایع دستی به‌ویژه بافته‌های داری در کرمانشاه، عنوان کرد: می‌خواهیم از زمانی که مرحله پشم‌چینی انجام می‌گیرد تا شستن پشم‌ها، حلاجی، رنگرزی و ریسندگی و درنهایت تولید هنر دست‌ساز که فرآیندهای تولید یک محصول صنایع دستی است را در استان انجام دهیم.

وی با بیان اینکه میراث فرهنگی استان در هرکدام از این زمینه‌ها ورود کرده، گفت: در زمینه نخ‌ریسی سنتی راه‌اندازی کارگاه‌هایی را در دستور کار قرار داده‌ایم که در گام نخست یک کارگاه با اشتغال‌زایی حدود 122 نفر درحال راه‌اندازی است و برنامه‌های دیگری را نیز در این زمینه خواهیم داشت.

این مقام مسئول معتقد است، تکمیل زنجیره ارزش بافته‌های داری در استان علاوه‌بر اینکه حفظ اصالت این هنرهای دست ساز را به همراه دارد، قیمت مواد اولیه را با توجه به انجام شدن همه فرآیندها در داخل استان، برای هنرمند کاهش می‌دهد.