بهروز بودن معلومات، لازمه پزشکي امروز
سپهرغرب، گروه استانها - سميرا گمار: به نظر بنده يکي از الزامات مهم پزشکي آشنايي با علم روز است؛ در حال حاضر يک پزشک بايد در هر بخشي که کار ميکند، دانش خود را با علوم روز دنيا تطابق دهد. اگر بنا بر طي مسير با همان علوم قديمي باشد، اثربخشي چنداني نخواهد داشت؛ ضمن اينکه با خستگي نميتوان در اين عرصه کار کرد، ما پزشکان بايد بتوانيم برنامههاي خود را مديريت کنيم. اين جملات دکتر محمدصادق صباست.
در دنياي امروز کمتر ملتي است که به مفاخر گذشته خود توجه نکند، چراکه يکي از علائم حيات ملتها توجه داشتن به مفاخر گذشته خود است؛ ستارگان پرفروغي که با وجود سير زمان و وقوع حوادث ناگوار، با هزاران خون دل ميراثهاي ارزشمندي براي آيندگان خود به يادگار گذاشتهاند، حال ما نيز بايد آن را گرامي داشته و بارور سازيم.
روز اول شهريورماه به پاس بزرگداشت ابوعلي سينا ستاره پرفروغ عرصه طب در ايران، روز پزشک ناميده شده است؛ اين روز را به جامعه پزشکي بهويژه پزشکان متعهد و دلسوز در هر گوشهاي از اين سرزمين و استان تبريک عرض ميکنيم. به همين مناسبت به سهم خود و به پاس تلاشهاي اين قشر گفتگويي با رئيس مجمع خيران سلامت استان همدان دکتر محمدصادق صبا، پزشک نامآشناي بسياري از همدانيها ترتيب دادهايم که در ادامه بخشهايي از آن را ميخوانيد:
آقاي دکتر روز پزشک بر جنابعالي و ساير همکارنتان مبارک! بهتر است در ابتدا با معرفي حضرتعالي گفتگو را آغاز کنيم.
محمدصادق صبا هستم، قريب به 40 سال است که در همدان طبابت ميکنم، ابتدا وارد دانشگاه مشهد شده و تا سال 65 پزشک عمومي بودم، تخصصم را از دانشگاه تهران گرفتم و از سال 65 هم بهعنوان متخصص کودکان در خدمت شهروندان عزيز همداني هستم.
چرا رشته پزشکي و تخصص کودکان را انتخاب کرديد؟
يک جوان در آستانه سن 17، 18 سالگي آرزوهاي بسياري دارد، آن زمان هم من ابتدا به اين حرفه علاقهمند شدم، پس از آن نيز علاقهاي که به رشته کودکان داشتم منجر به گرايشم به اين سمتوسو شد، اگر توفيق داشته باشم که دردي از شهروندان را کم کنم و لبخند آنها را ببينم، بسيار خوشحال ميشوم.
آقاي دکتر از شغل خود رضايت داريد؟ خانواده شما در اين عرصه چقدر همراهتان بودهاند؟
بسيار زياد؛ اما بخش دوم سؤال شما، هر شخصي در هر فعاليت اجتماعي که حضور دارد، اگر همراهي خانواده خود را در آن عرصه نداشته باشد، دچار مشکل خواهد شد. خانواده من، همسر و فرزندانم همه مرا در اين راه کمک کردند؛ اگر کمک آنها نبود، اکنون جايي که هستم، نبودم. در طول اين سالها خيلي چيزها را تحمل کردند.
پس گويا اگر به گذشته برگرديد همين رشته را انتخاب ميکنيد؟
بله قطعاً، بدون ترديد همين رشته را انتخاب خواهم کرد.
علاوه بر طبابت، چه فعاليتها و مسئوليتهايي در طول اين سالها داشتهايد؟
در طول دوران خدمتم مسئوليتهاي مختلفي را در سطح دانشگاه و دانشکده داشتهام، اما بايد عرض کنم همواره طبابت را به مسئوليت اجرايي ترجيح ميدهم.
جناب آقاي صبا دغدغههاي شما در عرصه پزشکي چه چيزهايي است؟
دغدغهاي که وجود دارد مرتبط به سلامت مردم است، مردم بايد به جد و با آگاهي به مسئله پيشگيري اهميت دهند؛ پيشگيري واقعاً مهمتر از درمان است. کشور ما هزينه خيلي زيادي در اين بخش صرف ميکند، براي بيماريهايي که بهراحتي ميتوان از آنها پيشگيري کرد تا مردم دچار آسيب، سانحه و بيماري نشوند. ميتوان بسياري از بيماريها را در مراحل اوليه تشخيص داد تا ضايعه و هزينه زياد ايجاد نکند.
توصيه جنابعالي براي دانشجوياني که قصد ورود به اين رشته را دارند چيست؟
زندگي فقط رشته پزشکي يا رشتههايي که مردم ميشناسند، نيست! خانوادهها و جوانان بايد بر اساس علاقه و توان علمي خود انتخاب رشته کنند. رشته پزشکي مناسب کساني است که دغدغه مردم را دارند، دغدغه سنگيني هم هست؛ جواناني که قصد ورود به اين فضا را دارند، بايد دغدغه و علاقه داشته باشند، درمجموع بايد با درايت و با واقعبيني آينده خود را انتخاب کنيم.
الزامات و نيازهاي اين رشته در دانشگاه و عرصه عملي چيست؟
به نظر بنده يکي از الزامات مهم پزشکي آشنايي با علم روز است؛ در حال حاضر يک پزشک بايد در هر بخشي که کار ميکند، دانش خود را با علوم روز دنيا تطابق دهد. اگر بنا بر طي مسير با همان علوم قديمي باشد، اثربخشي چنداني نخواهد داشت؛ ضمن اينکه با خستگي نميتوان در اين عرصه کار کرد، ما پزشکان بايد بتوانيم برنامههاي خود را مديريت کنيم.
دکتر بهترين خاطره کاريتان مربوط به چه زماني است؟
خاطره که بسيار است؛ در کل هر زماني که پدر و مادرها از بيماري فرزندشان ناراحت، نگران و عصباني بودهاند، بعد ديدهاند که من همه توانم را براي رفع مشکل فرزند آنها گذاشتهام و خوشحال شدهاند، اين لحظات از بهترين لحظهها و خاطرات من است. اگر توفيق اين را داشته باشم که به لطف خدا نگهبان سلامتي مردم باشم، خدا را شکر ميکنم.
جناب آقاي صبا کمي از اخلاق پزشکي برايمان بگوييد.
در جامعه پزشکي حسن خلق، صبوري، همدلي و همراهي با بيماران حرف اول را ميزند؛ هدف اوليه همه ما پزشکان اين است: امانتي که خداوند به ما ارزاني کرده را به نحو مطلوب و با رعايت اصول انساني در جهت اعتلاي سلامت مردم به کار ببنديم که خوشبختانه اکثريت قريب به اتفاق همکاران ما اين شيوه را دارند. ضمن اينکه در اندک مواردي هم اينگونه نيست، يک واقعيت را نيز بايد درنظر گرفت که جامعه اعم از سيستم اداري و برخي از مردم، نبايد به کار پزشک بهعنوان يک بنگاه اقتصادي نگاه کنند؛ وقتي نگاهها به اين سمت برود همکاران ما را آزار داده، خسته و دلزده ميکند. اميدوارم اين نگاه اصلاح شود.
خيلي ممنون از وقتي که در اختيار ما قرار داديد، اگر بهعنوان کلام پاياني مطلبي هست، بفرماييد.
ممنون از شما؛ اميدوارم رسانههاي ما سرشار از مسائلي باشد که پيشگيري را در بين مردم تقويت کند، فرهنگي که مردم قدر سلامتي خود را دانسته و کمتر بيمار شوند.