از منظر زیست‌محیطی، راه‌بندان‌های ترافیکی به‌دلیل توقف و روشن شدن مداوم وسایل نقلیه و انتشار گازهای گلخانه‌ای اضافی که هنگام جست‌وجوی رانندگان برای مکان‌های پارکینگ ایجاد می‌شود، به افزایش آلودگی کمک می‌کند.
علاوه‌بر آلودگی هوا، ترافیک نیز به آلودگی آب کمک می‌کند، زیرا باران بقایای نفت را از جاده‌ها به آبراه‌ها می‌برد. علاوه‌براین، تنوع زیستی را کاهش می‌دهد و منجر به آلودگی صوتی ناشی از سروصدای زیاد می‌شود.
در شهرهای هوشمند، زیرساخت‌های حمل‌ونقل می‌توانند عناصری همچون روشنایی هوشمند خیابان‌ها را بر اساس فعالیت‌های عابر پیاده و ترافیک، تنظیم و اولویت‌بندی کنند. سیاست‌های شهر هوشمند نیز جاده‌ها و مناطق پارکینگ را به فضاهای سبز تغییر می‌دهد، علاوه‌براین توسعه مراکز حمل‌ونقل چندوجهی و مراکز خرید محلی قابل دسترس از طریق گزینه‌های حمل‌ونقل مختلف، از مفهوم شهر 15 دقیقه‌ای پشتیبانی می‌کند؛ جایی که خدمات و تسهیلات ضروری در فاصله کوتاهی از ساکنان قرار دارند.