چهاردهم آذرماه بود که محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس جمهوری، از ابلاغ مصوبه هیئت وزیران برای صرفه‌جویی در مصرف برق و گاز به ادارات کشور خبر داد و گفت: "برای کنترل مصرف، کار را از دولت شروع کردیم و امروز ساعت 16 طی ابلاغیه‌ای تمام دستگاه‌های اداری کشور موظف به خاموشی سیستم گرمایش و برق خود شدند تا مصرف را به حداقل برسانند؛ امیدواریم مردم کمک کنند تا ناترازی را حل کنیم، اگر ناترازی حل نشود چاره‌ای جز خاموشی و تحمل سرما نخواهیم داشت؛ بنابراین باید عادلانه رفتار کنیم تا گاز و گرمایش به همه کشور برسد."
این موضوع که ساختمان‌های کشور، چه در بخش مسکونی و چه در بخش اداری، اغلب از نظر هدررفت انرژی، سازه ای کارآمد نیستند و در زمان ساخت، اصول مربوطه را در جهت کاهش هدرروی انرژی رعایت نکرده‌اند، واقعیتی غیرقابل انکار است؛ اما این واقعیت زمانی تشدید می‌شود که ساختمان‌هایی با عمر بالا و فرسوده در بخش اداری کشور فعال باشند.
شرکت ملی نفت ایران یکی از مهم‌ترین‌ و بزرگترین شرکت‌های فعال اقتصادی کشور است که اغلب ساختمان‌های این شرکت، به‌ویژه در تهران، فرسوده و قدیمی است. نکته مهم‌تر، نه فرسودگی ساختمان مرکزی و ساختمان‌های ادواری این شرکت، بلکه تعدد بالای ساختمان‌های اداری شرکت ملی نفت ایران است.
این شرکت، فقط در تهران بیش از 40 ساختمان دارد که اغلب آنها اداری است. در واقع شرکت ملی نفت، سال‌هاست که به‌جای اعمال بهره‌وری در بخش اداری، با چند ده شرکت پراکنده در تهران به فعالیت خود پرداخته که با وجود حجم بالای فعالیت در این شرکت، باز هم نیاز به این تعداد شرکت ندارد و مطمئنا بخشی از ظرفیت اداری شرکت ملی نفت ایران، غیربهینه و خارج از مدار است.
از سوی دیگر، با وجود ساختمان‌های متعدد در تهران، که به مصرف بالای انرژی برای سرمایش در تابستان و گرمایش در زمستان نیاز دارد، بخش‌های مختلف شرکت ملی نفت در بخش‌های مختلف تهران پراکنده شده و یک روال نامبارک همیشگی در بخش اداری شرکت نفت در جریان است که روزانه، ترددهای مستمری بین ادارات مختلف شرکت نفت، برای کارهای اداری معمول صورت می‌گیرد. کارهایی که در دیگر نهادهای دولتی با تردد بین طبقات انجام می‌شود، در شرکت ملی نفت، با حمل‌و نقل درون شهری صورت می‌گیرد. مصرف روزانه سوخت این تردد روزانه را نیز باید به مصارف غیربهینه انرژی در بخش اداری نفت به‌دلیل وجود ساختمان‌های متعدد اضافه کرد.
به‌نظر می‌رسد بعد از چند دهه، باید یک تصمیم قاطع در بخش اداری شرکت نفت گرفته شود، ادارات و ظرفیت‌های غیرفعال و نیمه فعال را تعطیل کرد و بخش فعال اداری نفت را در یک ساختمان متمرکز کرد؛ اینگونه به‌طور حتم، مصرف انرژی در بخش اداری نفت کاهش قابل توجه داشته و ترددهای روزانه بین ساختمان‌های اداری این شرکت چندپاره و به‌تبع آن در مصارف سوخت و هزینه زمانی که در بروکراسی اداری طی می‌شود، صرفه‌جویی خواهد شد.