سوخت هوانوردی پایدار یک بیوسوخت مشتق از طیف گسترده‌ای از مواد خام تجدیدپذیر است که در چند گروه دسته‌بندی می‌شوند: بیوسوخت‌های مشتق از روغن‌ها، چربی‌ها و ضایعات شامل روغن‌های آشپزی استفاده‌شده، چربی‌های حیوانی و ضایعات روغن‌های گیاهی، بیوسوخت‌های مشتق از بقایای کشاورزی و جنگلی از جمله ساقه ذرت و کاه گندم و ضایعات جنگلی همچون چوب، بیوسوخت‌های تولیدشده از محصولات انرژی همچون علف‌های هرز و نقره‌ای و بیوسوخت‌های تولیدشده از زباله‌های شهری جامد و سایر جریان‌های پسماند از جمله پسماند مواد غذایی و صنعتی.
سوخت پایدار هوانوردی را می‌توان از مواد اولیه تجدیدپذیر یا پسماندی تهیه کرد که در غیر این صورت دور ریخته می‌شود، بنابراین تنها همان مقدار کربنی را که توسط مواد اولیه جذب شده است، در هوا منتشر می‌کند و در نتیجه حلقه کربن را می‌بندد. این امر موجب کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود و وابستگی صنعت هوانوردی به سوخت‌های فسیلی را کاهش می‌دهد.